تبيين مباني هستي‌شناسي ‌‌‌آينده‌پژوهي با رويكرد اسلامي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال هفتم، شماره دوم، پياپي 16، بهار و تابستان 1397

رضا ابروش/ دانش پژوه دکتري مديريت مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره     abraveshreza@gmail.com
محسن منطقي/ استاد‌يار مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره    manteghi@qabas.net 
محسن الويري/ عضو هيئت علمي دانشگاه باقرالعلوم عليه السلام    
جعفر رحماني/ عضو هيئت علمي جامعة‌ المصطفيصلي الله عليه و آله    
دريافت: 28/11/1396 ـ پذيرش: 10/04/1397
چکيده
مباني هستي‌شناسي در آينده‌پژوهي بيانگر نگاهي است که آينده‌پژوه به هستي دارد. پيش از آينده‌پژوهي بايد ديدگاه هستي‌شناسي به آينده مشخص گردد؛ زيرا تا ديدگاه آينده‌پژوهي به مبناي هستي‌شناسي آينده تعيين نشود، امکان درک مناسب و صحيح از آينده و گزاره‌هاي مربوط به آن وجود ندارد. حتي بدون داشتن يک رويکرد دقيق دربارة هستي، نمي‌توان فرايند آينده‌پژوهي را به‌نحو مطلوب و اثربخش دنبال كرد. در اين پژوهش، پس از ذکر رويکردهاي مطرح در خصوص مباني هستي‌شناسي آينده‌پژوهي، چهارچوب مفهومي براساس مباني نظري ايجاد شد؛ سپس با مراجعه به منابع ديني و فلسفي، اطلاعات مورد‌نياز احصا و با روش توصيفي – تحليلي داده‌هاي گرد‌آوري شده تحليل گرديد. پس از توصيف گزاره‌ها و تحليل آنها، سه مبناي: «تفاوت مراتب و نفس‌الامر هستي»، «وجود روابط علّي در نظام هستي» و «تلازم زمان با حرکت به‌عنوان مباني هستي‌شناسي آينده‌پژوهي» شناسايي شد.
كليد‌واژه‌ها: آينده‌پژوهي، هستي‌شناسي، هستي‌شناسي اسلامي، آينده، واقعيت.