اصول حاكم بر مسير دستيابي به اهداف در برنامه‌ريزي از منظر قرآن كريم

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال هفتم، شماره اول، پياپي 15، پاييز و زمستان1396

هدي شفيعي‌/ کارشناس ارشد مديريت اسلامي، مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                  shafii.mahdi@gmail.com

محمد‌مهدي نادري قمي/ استاديار مؤسسة‌ آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                              Naderi@qabs.net

قادر‌علي واثق/ استاديار مؤسسة آموزش عالي علوم انساني vasegh125@gmail.com

دريافت: 15/01/1396 ـ پذيرش: 29/05/1396

چکيده

يکي از مهم‌ترين وظايف مديريت، برنامه‌ريزي است که در منابع و آموزه‌هاي اسلامي نيز بر آن تأکيد شده است. دست‌يابي به اهداف سازماني در برنامه‌ريزي از راه‌هاي متعددي امکان‌پذير است. در ديدگاه مادي و غير‌الهي، تنها راه رسيدنِ به اهداف مهم است، اما اينکه از چه راهي و با رعايتِ چه اصول و قواعدي، چندان اهميتي ندارد؛ چنانکه پيروان ماکياول معتقدند: براي رسيدن به اهداف، مي‌توان تمامِ ابزارها و وسايل را توجيه کرد! اما در ديدگاه اسلامي، به‌ويژه قرآن کريم، براي دست‌يابي به اهداف، اصول و قواعد متعددي را بايد رعايت کرد که چه‌بسا رعايت اين اصول و قواعد مهم‌تر از دست‌يابي به اهداف ‌باشد.  
با توجه به تبيين نشدن اين اصول و قواعد، پژوهش حاضر با روش «توصيفي- تحليلي»، با بررسي و مطالعۀ دقيقِ قرآن کريم، به تبيين اصول حاکم بر مسير دست‌يابي به اهداف در برنامه‌ريزي از منظر قرآن کريم پرداخته و اصولي همچون «مشروعيتِ ابزار و وسيله»، «تلاش و کوشش»، «اجتناب از عجله و شتابزدگي»، «امداد‌هاي غيبي»، «توکل»، «توسل»، «اميد» و «صبر و استقامت» را به عنوان اصول حاکم بر مسير و راهِ دست‌يابي به اهداف در برنامه‌ريزي تبيين نموده است.

کليد‌واژه‌ها: برنامه‌ريزي، اصول، مسير دست‌يابي به اهداف‌، قرآن کريم.