بررسي رابطة بين ابعاد دين‌داري و هوش فرهنگي (مطالعة موردي مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي يزد)

سال پنجم، شماره دوم، پياپي 12، بهار و تابستان 1395

کمال برزگر بفرويي/ دانشجوي دكتري مديريت دولتي، پرديس فارابي، تهران              kbarzegar2010@gmail.com

مهناز توکلي بنيزي/ دانشجوي دكتري مديريت صنعتي،‌ پرديس فارابي،‌ تهران          mahnaztavakoli66@gmail.com

محمدحسين رحمتي/ استاديار مديريت دولتي، پرديس فارابي، تهران                             mhrahmati@ut.ac.ir

دريافت: 9/10/1394 ـ پذيرش: 21/02/1395

چكيده

«دين‌داري» از جمله مفاهيمي است که انديشمندان علوم اجتماعي به آن توجه بسيار کرده‌اند. شکي نيست که يکي از عوامل مؤثر بر رفتار و نگرش انسان‌ها در جوامع گوناگون، دين‌داري است. در کنار دين‌داري، هوش فرهنگي نيز مي‌تواند بر تمام جنبه‌هاي زندگي، از جمله کيفيت روابط بين‌فردي، مهارت‌هاي زندگي و شغل هر كس تأثيرگذار باشد. هوش فرهنگي مهم‌ترين ابزاري است که مي‌توان آن را براي مواجهۀ مناسب با موقعيت‌هاي چندفرهنگي به کار گرفت. بر‌اين‌اساس، پژوهش حاضر درصدد تعيين تأثير ابعاد دين‌داري بر هوش فرهنگي کارکنان «مرکز تحقيقات و آموزش کشاورزي و منابع طبيعي» يزد است. در اين پژوهش، به منظور سنجش دين‌داري از پرسش‌نامة گلاک و استارک و براي سنجش هوش فرهنگي از پرسش‌نامه تنظيم‌شده توسط «مرکز مطالعات هوش فرهنگي» استفاده شد. داده‌هاي لازم از طريق توزيع پرسش‌نامه بين 96 تن از کارکنان جمع‌آوري شد. به‌منظور آزمون روابط تعريف‌شده در فرضيه‌هاي پژوهش، از رگرسيون تک‌متغيرة خطي استفاده شد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد از بين ابعاد دين‌داري، «اعتقادات مذهبي» و «تجربة ديني» بر ميزان هوش فرهنگي افراد تأثيرگذار است.

کليدواژه‌ها: دين‌داري، هوش فرهنگي، کارکنان مرکز تحقيقات و آموزش کشاورزي و منابع طبيعي يزد.