بررسي ابعاد خط مشي گذاري عمومي از ديدگاه اسلام با محوريت توكل و مشورت در سطوح فردي و سازماني

سال پنجم، شماره اول، پياپي 11، پاييز و زمستان 1394

كرم ا لله دانش فرد/ دانشيار گروه مديريت دولتي دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران                                     cdaneshfard@yahoo.com

مريم اديب زاده/ دانشجوي دكتري مديريت دولتي دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران                  adibzadeh_managrer@yahoo.com

رقيه ابراهيمي/ كارشناس ارشد مديريت دولتي دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران                            Royaebrahimi1383@yahoo.com

دريافت: 21/2/1394 ـ پذيرش: 29/7/1394

چكيده

«خط مشي گذاري» علم عمل دولت هاست. اين رشتة جديد پس از طي فراز و نشيب هاي فراوان، در دانشگاه ها و مراكز تحقيقاتي، به عنوان رشته اي علمي- پژوهشي پذيرفته شده است. اين در حالي است كه دين مبين اسلام از مدت ها قبل، ابعادي را براي آن در نظر گرفته است. مقالة پيش رو با هدف بررسي ابعاد خط مشي گذاري عمومي از ديدگاه اسلامي تدوين گرديده است. بر همين اساس، ابتدا با استناد به ادبيات موضوع بحث، تعاريفي از «خط  مشي  عمومي» و تصميم گيري، ارائه شده و در ادامه، دو رويكرد فردي و سازماني در زمينة خط  مشي گذاري بررسي شده است. يافته هاي مقالة حاضر ارائه الگويي است كه بتواند پيوندي ميان دو اصل مهم «تصميم گيري» كه همان «مشورت» و «توكل» از ديدگاه اسلامي است، با دو رويكرد فردي و سازماني  برقرار سازد.

كليد واژه ها: خط مشي گذاري، تصميم گيري، سطوح تصميم گيري اسلامي، مشورت، توكل.