تبيين نظري تأثير عدالت توزيعي بر انگيزش منابع انساني از نگاه نهج البلاغه

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال هفتم، شماره اول، پياپي 15، پاييز و زمستان1396

علي نيکخو/ کارشناس ارشد مديريت دولتي، مؤسسۀ آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                  a.nikkho14@chmail.ir  

محمدتقي نوروزي فراني/ استاديار مؤسسۀ آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                          mtnorozi@yahoo.com  

مجتبي درودي / استاديار مؤسسۀ آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                                  doroudi@iki.ac.ir

دريافت: 27/06/1395 ـ پذيرش: 09/11/1395

چکيده

موضوع «عدالت» از ديرباز، جزو مهم‌ترين مباحث و دغدغه‌هاي بشر و انديشمندان علوم گوناگون بوده است. عدالت حيات و بقاي نظام‌هاي اجتماعي، همچون سازمان را استمرار مي‌بخشد و عناصر سازماني را در کنار يکديگر منسجم مي‌سازد، در‌حالي‌که بي‌عدالتي موجبات جدايي و اضمحلال آنها را فراهم مي‌آورد. از سوي ديگر، يکي از وظايف اصلي مديريت، انگيزش کارکنان است؛ يعني ايجاد و يا تقويت نيروي دروني در کارکنان که موجب بروز و تداوم رفتارهاي خاصي مي‌گردد. مهم‌ترين عاملي که باعث ايجاد انگيزه در کارکنان مي‌شود عدالت است. هر سه نوع عدالت (توزيعي، رويه‌اي، مراوده‌اي) اثري مستقيم بر انگيزش منابع انساني دارند. اين پژوهش برآن است با رويكردي «توصيفي-تحليلي»  به تبيين تأثير «عدالت توزيعي» بر انگيزش منابع انساني در سازمان از نگاه «نهج‌البلاغه» بپردازد. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد که «عدالت توزيعي» به معناي «عادلانه بودن در تقسيم کار و گزينش نيروي انساني، پرداخت‌ها، توزيع پاداش‌ها و اعمال تنبيهات» تأثيري مستقيم بر انگيزش منابع انساني در سازمان مي‌گذارد.

کليد‌واژه‌ها: عدالت، عدالت توزيعي، انگيزش، منابع انساني، نهج‌البلاغه.