الگوي رهبري امام خميني ره

سال ششم، شماره اول، پياپي 13، پاييز و زمستان 1395

ابوطالب خدمتي/ استاديار گروه مديريت پژوهشگاه حوزه و دانشگاه                                             Akhedmaty@rihu.ac.ir

علي آقا پيروز/ استاديار پژوهشگاه فرهنگ و انديشة اسلامي                                                           A.pirooz@iict.ac.ir

دريافت: 18/04/1395 ـ پذيرش: 12/10/1395

چكيده

نظريه هاي زيادي در حوزة رهبري از سوي نظريه پردازان مديريتي ارائه شده و هر كدام خواسته اند بر اساس سطح بالاي تأثير گذاري و موفقيت مديران در وظيفة رهبري، نظريه اي را تبيين و ارائه كنند. بي ترديد، يكي از رهبران موفق در سطح ملي، كه درخششي بين المللي داشت و با نفوذ معنوي و عميق خود، توانست انقلابي عظيم و تحولي شگرف در ايران ايجاد كند، امام خميني ره است. مسئلة اصلي اين نوشتار عبارت است از اينكه شيوة رهبري امام خميني ره در سطح ملي چگونه است؟ فرضية تحقيق عبارت است از اينكه امام خميني ره، رهبري مردمي و رفتارهاي ايشان منبعث از خدامحوري و بصيرت است. روش حاكم بر اين تحقيق بر نقل و تحليل عقلي استوار است. در اين روش، كه از سنخ روش تحقيق «كيفي» است، تحليل و تفسير متن و سند براساس گفته ها و نوشته هاي بر جاي مانده از امام خميني ره و نيز خاطراتي كه ديگران از ايشان نقل كرده اند، انجام مي شود. در اين روش، از مباني فكري، نظري و عملي امام خميني ره، سه مؤلفة « بصيرت، خدامحوري، مردمي بودن» كشف  گرديده و از طريق ارتباط مفهومي ميان اين سه، الگوي رهبري ايشان در سطح ملي به دست آمده است  اين الگو، شيوة رهبري ايشان در سطح ملي را روشن مي سازد. بر اساس اين الگو، سه مؤلفة بينشي، گرايشي و رفتاري براي رهبري امام خميني ره در نظر گرفته مي شود و برخي جلوه هاي رفتاري نيز با توجه به قضايايي از رهبري مردمي ايشان نقل مي گردد.

كليد واژه ها: رهبري، خدمتگزار، بصيرت، خدامحوري، مردمي.