مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) اسلام و پژوهش های مدیریتی 2251-6522 5 2 2016 02 28 اصلاح سازمان های جمهوری اسلامی ایران از نظر تا عمل 15 39 107 FA غلامرضا موسوی استادیار - دانشگاه باقرالعلوم - گروه معارف اسلامی Journal Article 2014 12 22 In any organization or institution, the achievement of continuous improvement in the system is a matter of concern to top managers, and this can be very costly. The reason for this concern anxiety is ascribed to environmental changes and the new needs of addressees. Two paradigms; mechanical and organic are proposed for coping with this anxiety. Most designers and engineers of administrative systems consider the way of reforming and modernizing the organizations as an organic paradigm, and in its high level, as the theory of ‘’learning organizations’’. Using an analytical-logical method, this paper provides a critique of two paradigms based on library sources and direct observation. The finding of the research shows that the emphasis of some managers on the necessity of making changes in organizations through having good order in learning organization is not justified, and basically the necessity of selecting a mechanical or organic management model is grounded on the sophistry of ‘’non-compiled’’ یکی از دغدغه های مدیران ارشد هر سازمان و نهاد، بهبود مداوم سیستم است. این دغدغه به سبب تغییرات محیطی و نیازهای جدید مخاطبان است. در پاسخ به این دغدغه، دو پارادایم مکانیکی و ارگانیکی مطرح است. بسیاری از طراحان و مهندسان سیستم های اداری، راه اصلاح تحول و نوسازی سازما ن ها را پارادایم ارگانیکی و در نقطة تعالی آن، نظریة «سازمان های یادگیرنده» دانسته اند. روش تحقیق مقالة حاضر «تحلیلی    منطقی» است که از طریق مطالعات کتابخانه ای و مشاهدة عینی  دو پارادایم را نقد و بررسی کرده است. یافتة این پژوهش نشان می­دهد که اصرار برخی مدیران بر لزوم تحول سازمان ها از طریق داشتن آرایش سازمان یادگیرنده، وجهی ندارد و اساساً لزوم انتخاب الگوی مدیریتی مکانیکی یا ارگانیکی بر مغالطة «ایهام منع جمع» استوار است. https://modiriyati.nashriyat.ir/sites/modiriyati.nashriyat.ir/files/article-files/2_12.pdf