بررسي ابعاد و مؤلفه‌هاي سرماية روان شناختي در آموزه‌هاي ديني

سال پنجم، شماره دوم، پياپي 12، بهار و تابستان 1395

مهدي مبيني/ دانشجوي دکتري مديريت آموزش عالي، دانشگاه علامه طباطبايي         mobini1362@Yahoo.com

کبري رجبي/ کارشناس ارشد مديريت دولتي، دانشگاه تهران

محمد صادقي/ کارشناس ارشد مديريت، دانشگاه تهران

دريافت: 16/09/1394 ـ پذيرش: 29/01/1395

چكيده

طي دو دهة اخير، روان شناسي مثبت گرا چشم اندازي متفاوت از آنچه تاکنون به اشتباه دربارة کارکنان تصور مي شده است ، در زمينة بهينه سازي عملکرد، شکوفايي و غني سازي قابليت ها و توانمندي هاي نيروي انساني ارائه كرده است. بر اثر ايجاد موج هايي همچون روان شناسي مثبت گرا، رفتار سازماني مثبت گرا و پژوهش هاي سازماني مثبت گرا، مفهوم «سرماية روان شناختي» مطرح گرديده است. پژوهش هاي صورت گرفته در اين زمينه، بر اهميت شناخت اين سرماية جديد و تقويت آن به منظور حداكثر كردن كاركرد افراد در نقش هاي متفاوت در محل كار تأكيد دارد. با نگاهي به مضامين و مؤلفه هاي سرماية روان شناختي، متوجه مي شويم در آموزه هاي ديني نيز بر برخي مفاهيم موجود در نظرية «سرمايه روان شناختي»، در قالب مفاهيمي مشابه و نزديک تأکيد شده است. در اين مقال، ضمن توجه به مفروضات بنيادي متمايز کنندة ادبيات ديني و آموزه هاي اسلامي، با ادبيات رايج روان شناسي و مديريت ، سازه هاي اصلي سرماية روان شناختي براساس ادبيات نظري و تجربي با مفاهيم مشابه ديني آنها و آموزه هاي مرتبط در دين اسلام بررسي شده است.

کليدواژه ها : روان شناسي مثبت گرا، رفتار سازماني مثبت گرا، سرماية روان شناختي ، آموزه هاي ديني.